category colour brushGezond/Nieuws

Dagboek van een voetoperatie

‘De lelijke knobbel is weg. Ik kan wel huilen van dankbaarheid’

In het augustusnummer van Santé (tot 11 augustus in de winkel), staat het verhaal van Wenneke. Zij hield een dagboek bij van haar voetoperatie in Spanje. Op 27 april liet ze in Clinica San Román, een kliniek waar al dertig jaar uitsluitend voetoperaties worden gedaan, haar knobbelteen verwijderen.

Hier lees je het vervolg op haar dagboek, vanaf het moment dat ze weer thuis is.

Donderdag 7 mei Mank lopen in Amsterdam is best lastig. Ik geneer me een beetje voor die rare Chinese klittenbandschoen, waarmee ik mijn geopereerde voet moet beschermen. Ik mag voorlopig niet fietsen, maar op de bakfiets waarmee ik voorheen de kinderen vervoerde, durf ik het wel aan. Die kan niet omvallen en er moeten toch boodschappen worden gedaan. In de Albert Heijn kijken de mensen me een beetje meewarig aan, terwijl ik met platte voet langs de schappen strompel.

Tot overmaat van ramp breekt het sleuteltje van het slot van de bakfiets af. Met de boodschappen aan boord duw ik de fiets naar huis alsof het een rollator is. Die avond interview ik voor mijn werk de Chinese pianoster Lang Lang. Uit ijdelheid steek ik mijn goede voet in een mooie laars met platte hakken. Als hij mijn operatieschoen ziet, zegt hij ‘Made in China’. We moeten lachen, maar ik heb me weleens deftiger gevoeld in het Concertgebouw.

Vrijdag 8 mei Ik word wakker met een beurs gevoel. Mijn zere voet lijkt door het verband heen een klein beetje opgezwollen, en een van de geopereerde middentenen lijkt enigszins uit koers geraakt. Ik voel me schuldig, blijkbaar heb ik de dag ervoor toch te veel gedaan. Enigszins in paniek maak ik een paar foto’s van mijn voet, en mail die naar de Clinica San Román.

Al snel komt er een geruststellend antwoord: ik kan die teen wel een beetje bijsturen met het speciale verband dat ze me hebben meegegeven. En als het verband er over drie weken af mag, komt het allemaal vanzelf goed. Ik ben opgelucht, maar neem me wel voor het wat rustiger aan te doen. Niet te veel belasten en regelmatig met mijn zere voet omhoog. Dat heeft onmiddellijk een gunstig effect. Mijn voet wordt weer dun, de pijn verdwijnt.

Zaterdag 9 mei tot zaterdag 30 mei Het leven gaat zijn gangetje. Stukken schrijven gaat prima met zo’n gehavende voet. De dwarsligger onder mijn kleine tenen is weer teruggezakt naar de juiste stand, en voor zover ik bij vlagen nog wat pijn heb, wordt die dagelijks minder. Ik raak zo gewend aan mijn tijdelijke handicap, dat het net is alsof ik er altijd al zo heb bijgelopen.

Maar op de avond voor Pinksteren heb ik het ineens helemaal gehad met dat vieze verband om mijn voet. Het begint te jeuken en het stinkt. Ik realiseer me dat het al drie weken geleden is dat ik uit Alicante terugvloog, en besluit nu meteen naar de eerste hulp van het OLVG te gaan om het verband er te laten afknippen. Maar dat weigeren ze daar, omdat ik in Spanje ben geopereerd en daar mogelijk besmet ben geraakt met bacteriën waar ze hier niet op zitten te wachten. Protocol is protocol. Dan doe ik het maar zelf.

Ik ga weer naar huis en pak een schaar. Na enige aarzeling knip ik volgens de aanwijzingen van de dokters in Clinica San Román het verband van mijn voeten. Er komt een schilferig voetje tevoorschijn, dat snakt naar een lauw voetenbad met lavendelschuim. Pas als ik mijn voet weer heb afgedroogd, durf ik echt te kijken. Het resultaat is verbluffend: mijn nieuwe voet is in een exacte kopie van mijn gezonde voet getransformeerd. Die lelijke knobbel is weg en alle tenen staan keurig in het gelid. Ik kan wel huilen van dankbaarheid.

Zondag 31 mei tot dinsdag 16 juni Voor de zekerheid loop ik nog even door op de Chinese klittenbandschoen. Ik bescherm de plek waar de knobbel zat met gaasjes met helende zalf, waardoor de wondkorstjes op de incisies razendsnel genezen. Ik laat een röntgenfoto maken in het OLVG en stuur die op naar de Clinica San Román.

Er zit per dag meer beweging in mijn voet en al gauw kan ik thuis weer op blote voeten lopen. Ik koop teenslippers van extreem zacht leer, waarop ik steeds beter uit de voeten kan.

Woensdag 17 juni Vandaag krijg ik een mailtje van Clinica San Román dat de röntgenfoto helemaal in orde is! Ik ben gelukkig. In zes weken heb ik een nieuwe voet gekregen, en nu al kan ik er weer bijna alles mee doen. Ik loop, fiets en zwem. De littekentjes zijn niet meer te zien.

Ook al zwelt mijn voet soms nog een klein beetje op, van een beurs gevoel is allang geen sprake meer. Het is een wonder. Over twee maanden mag ik van de dokters alweer op hoge hakken lopen. Daarvoor ga ik de mooiste pumps ever aanschaffen.


Dit artikel stond oorspronkelijk op onze oude website. Bij de overgang van de nieuwe website zijn de reacties bij artikelen niet meegenomen. Omdat er onder dit artikel veel nuttige reacties stonden, kun je de meest recente reacties terug lezen.

Nieuwe reacties kunnen hieronder geplaatst worden.

Santé

in je brievenbus?

Bestel nu

Als eerste op de hoogte?

Schrijf je in voor de nieuwsbrief van Santé!

  • Pinterest