Hemelse kleuren
Hoe verbeeld je de hemel? Schrijvers en schilders blijven zich eraan wagen en ook in films worden genoeg pogingen gedaan.
Veel licht en wit zijn vaste ingrediënten, maar verder blijft het moeilijk. En alsof dat nog niet lastig genoeg is, gaat The Lovely Bones nog een stapje verder. De film toont een ‘tussenwereld’; de plek waar mensen heengaan die nog niet klaar zijn voor de hemel.
Santé mocht onlangs bij de voorvertoning zijn. En Santé zag dat het er goed was. Pasteltinten, bloemenvelden en overwegend vrolijke mensen vulden het beeld. De soms bizarre voorstellingen lopen in elkaar over als in een door Dalí verbeelde droom. Afmetingen zijn buiten proporties en tijd bestaat niet. ‘De plek tussen de regenboog en de wolken’, noemt een kind het: The Inbetween.
De geest van hoofdpersoon Susie doolt rond omdat ze niet kan verkroppen dat haar moordenaar nog op vrije voeten is. Maar tegelijkertijd wil ze dat haar familie rust vindt.
Daas uit de filmzaal wandelend, waren wijzelf nog half in de twilight zone. Het felle buitenlicht kwam even vreemd op ons over, net als het besef dat we na deze heftige film nog terug naar de redactie moesten. Om te schrijven over de nieuwste wellnesstrends en menstruatieproblemen.
Of de hoofdpersoon ooit nog uit The Inbetween komt en haar plekje in de hemel krijgt? Vanaf 4 februari is de film in de bioscoop te zien.
