Nieuwtjes Lijstjes & Tips Q & A Zelftests Griepdossier

dinsdag 24-03-2009 | 0 reacties

Het schildklierhormoon heeft effect op tal van lichaamsprocessen, waaronder de aanmaak van glucose in de lever. Daarbij reist het hormoon als het ware door het vaatstelsel en de boodschap wordt afgegeven via de bloedbaan.

Uit onderzoek van de afdeling Endocrinologie en Metabolisme van het AMC blijkt echter dat het schildklierhormoon ook een alternatieve, snellere route tot zijn beschikking heeft, die via de hersenen loopt. Het hormoon stuurt daarbij een hersenkern aan, die op zijn beurt weer onderdelen van het autonome zenuwstelsel gebruikt om bijvoorbeeld de glucoseproductie in de lever te verhogen.

Dit betekent dat het hormoon niet alleen organen beïnvloedt via het bloed, maar ook via de hersenen. Hiermee wordt een nieuw stukje biologie blootgelegd, aldus de onderzoekers. Klinische consequenties voor patiënten met te veel of te weinig schildklierhormoon heeft de ontdekking nog niet. Maar bepaalde symptomen kunnen misschien wel beter begrepen worden.

Schildklierhormonen regelen de intensiteit van de stofwisseling. Een teveel aan hormonen (hyperthyreoïdie) leidt onder andere tot een versnelde stofwisseling, verhoogde hartslag, overmatig zweten en nerveus gedrag. Patiënten met een tekort aan het schildklierhormoon hebben vaak last van kouwelijkheid, gewichtstoename, traagheid in denken en handelen en vermoeidheid. Zij worden behandeld met een synthetische variant van het hormoon.